Regie: Harry Wootliff | Duur: 119 minuten | Taal: Engels | Kijkwijzer: 12 jaar 

Camera

Probeer eens om je lach in te houden tijdens Only You. Of om niet een traantje weg te pinken. Een kansloze missie, zelfs voor de grootste cynicus. Critici hebben een punt als ze zeggen dat Only You bol staat van de clichés, maar blikvangers Laia Costa en Josh O’Connor poetsen dat vlekje moeiteloos weg.

Na een onenightstand op Oudjaarsavond zijn Elena (Costa) en Jake (O’Connor) smoorverliefd op elkaar. Ondanks hun leeftijdsverschil wonen ze binnen de kortste keren samen en besluiten ze bovendien om een kind op de wereld te zetten. Maar dat gaat bepaald niet van een leien dakje. Is hun enorme aantrekkingskracht voldoende om de obstakels te overwinnen?

Je prins op het witte paard ontmoeten, en dat terwijl je staat te kibbelen om een taxi. Het overkomt Elena in Only You, dat parallellen vertoont met de bioscoophit The Big Sick (2017). In beide films knalt de liefde uit de startblokken, om erna tegenwind te ondervinden. Zo is het verschil in leeftijd tussen de Spaanse Elena en de Schotse Jake al snel een issue. Vooral Elena piekert daarover. Want Jake is ‘pas’ 26. Geen broekie meer, maar nog wel student.

Is het ene cliché doorgeprikt, staat het andere alweer te trappelen. Bij momenten is naar Only You kijken alsof je door een glossy bladert. Elena moet hoognodig aan de man, vinden haar plagerige vriendinnen (eerste scène). En later in de film: Elena met het pasgeboren kind van één van hen in de armen – een eenvoudig bruggetje naar wat volgt. Regisseur Harry Wootliff windt er in haar regiedebuut geen doekjes om: peer pressure is niet te onderschatten.

Echt stevige tegenwind dient zich aan wanneer het hun maar niet lukt om zwanger te worden. Wootliff, ervaringsdeskundige op dat gebied: “Nadat ze uit die eerste bubbel van verliefdheid zijn gekomen en samen het leven aangaan, zal er altijd iets moeilijks zijn dat de kop opsteekt.” Aldus worden barstjes scheuren, en dreigt de (in dit geval) rauwe realiteit van in-vitrofertilisatie de droom van Elena en Jake te beëindigen. Ook dát is het leven, zegt Wootliff hiermee.

Jeetje, dat klinkt best zwaar. Toch gaan kijken? Absoluut. Want met de optredens van Costa en O’Connor heb ik het lekkerste voor het laatst bewaard. Subliem acteerwerk, verrukkelijke chemie. Speels, intiem, prachtig gedoseerd. En ook buitengewoon fijn in beeld gebracht. Zelden zul je een koppeltje zien waar je blijer van wordt. Is het kortom niet fantastisch dat die eerste taxi Elena in de kou liet staan? Happy New Year!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *